ஒரு சொல் ஒரு கடல்

வீசும் காற்றில்
அசையும் வார்த்தைகளை
ஒவ்வொன்றாய்ப் பறித்து
கடலுள் எறிகிறேன்.

உள்வாங்கும் அலைகளில்
மிதந்து மறையும் சொற்கள்
தூரத்துப் படகுகளில்
வெளிச்சமாய் உதித்தெழும்.

மறையும் சூரியனை
சென்றடையும் சொல் மட்டும்
அந்திக்கடலுள் கரைந்து போகும்.

மயங்கும் வெளிச்சத்தில்
நிரம்பித்தளும்பும் கடல்
ஒரு சிறு கவிதையை
முன்வைக்கும்.

ஒவ்வொரு நட்சத்திரமாய்
விழித்தெழுந்து
பின்னதை வாசிக்கத்துவங்கும்
பிரபஞ்சம்.

,..

. . .

உண்மைகள் கவிழும் நேரத்தில்
மிதக்கத் துவங்கும்
ஒரு சில பொய்கள் மற்றும்
அவற்றின் நிழல்கள்.

,..

இடம் பொருள் கடல் ...

அலைகளின் நடுவே
கடல் எழுதிய
கவிதைகளின் அர்த்தங்கள்
நுரையாய்க் கரையொதுங்க
மணல் வீடு கட்டி
அமர்ந்திருக்கும் சிறுமி
அந்நுரையை அள்ளி
சிறு வாசலில் கோலமிடுகிறாள்.
ஒவ்வொரு கவிதையாய்
அவளது வீட்டிற்கு
இடம் மாற்றி
ஆர்ப்பரிக்கிறது கடல்.

,..

மழைவோம் ...

மழை நனைக்கும் பாதை 
மனம் நிறைக்கும் நனைதல்
நனைதலின் பொருட்டு வாழ்வு

,..

மழைப்பயணம்

வரிகள் 

வரியலைகள்
மலைநிரைகளில்
மழை நிறைக்கும்
பார்வைக்கதைகள்.

அருகிருந்து
வானம் பார்த்திருப்பாய்
நீ.

கீழிறங்கும்
மேகம் பார்த்திருப்பேன்
நான்.

நிறைந்தும் வழிந்தும்
நகரும் வாழ்வு.
,..

மழை(யின்) வார்த்தை...

சலசலக்கும் காற்று அப்போதும் வீசிக்கொண்டிருந்தது.

அது காதலின் பாடல்
எதையும் கொண்டிருக்கவில்லை,
ஆயினும் நமது உரையாடலில்
அழகிய வார்த்தைகள்
நிறைந்திருந்தன.

நமது வெளியில் நிரம்பிய
அழகிய விஷயங்கள் குறித்து
நாம் பேசிக்கொண்டோம்.

ஏதொரு வெள்ளை மேகத்தின் கீழும்
ஒளிந்து கொள்ளும் சூரியனைப் பற்றி,
காலையில் துவங்கி
நேரத்தை
இரவு வரை இழுத்துச்செல்லும்
மாட்டுவண்டியைப் பற்றி,
பரந்த கடலையும்
நம்மை மறு கரைக்கு கூட்டிச்சென்ற
படகையும்
வரைந்த சிறுவனைப் பற்றி,
இன்னும் ஏதேதோ.

நாம் நமது தேநீர் கோப்பையிலிருந்து
மௌனத்தை அருந்தத் துவங்கிய போது
பாரம் நிறைந்த மேகங்களால்
வானம் இருண்டது.

இருப்பு சார்ந்த உணர்ச்சிகளை துறந்து
அம்மாவின் மடியில் ஆச்சர்யத்துடன் அமர்ந்திருக்கும்
ஒரு சிறு குழந்தையாய்
உன்னைப் பார்த்திருந்தேன்.

அப்போதுதான் நீ
'மழை பொழியட்டும்' என்றாய் ...
மழை பொழிந்தது.

,..

நிலவு-மரம் ...

மழை நின்ற இரவின் 
தெளிந்த வானம்.
மேகங்களில் இருந்து
வெளிவந்த நிலவை
மறைத்து நிற்கிறது
முன் நிற்கும் மரம்.
இலைகளினூடே தெரியும்
நிலவைப்பார்த்து
மரத்தில் முளைத்ததா
நிலவென்கிறாய்.
பின்,
அமைதியாய்ப் புன்னகைக்கும்
என் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டு
'இல்லை, நிலவில் முளைத்திருக்கிறது மரம்'
என்றபடி
நீயும் புன்னகைக்கிறாய்.
என் வெளியெங்கும்
நிறைகிறது
நிலவு-மரம்.

,..